РАЗВИТИЕ ЗЕЛЁНОЙ ЭКОНОМИКИ В УЗБЕКИСТАНЕ: ИНТЕГРАЦИЯ ЭКОЛОГИЧЕСКОЙ УСТОЙЧИВОСТИ И ЭКОНОМИЧЕСКОЙ ЭФФЕКТИВНОСТИ

Получена: 2026-05-29

Опубликована: 2026-09-17

Аннотация

Данное исследование всесторонне рассматривает современное состояние, проблемы и перспективы формирования зелёной экономики в Узбекистане. В статье проведён комплексный анализ реформ, осуществляемых в рамках Указа Президента Республики Узбекистан от 1 марта 2022 года № УП-60 «Стратегия “Узбекистан — 2030”» и постановления от 28 августа 2023 года № ПП-350 «Концепция перехода к зелёной экономике». На основе эмпирических данных за 2021–2024 годы оценены динамика зелёных инвестиций, мощности возобновляемой энергетики, сокращение выбросов CO₂ и основные показатели создания зелёных рабочих мест. С помощью методологии SWOT, отраслевого анализа и межрегионального сравнительного анализа определена стратегическая позиция Узбекистана. По результатам исследования разработаны рекомендации по государственной политике по 7 направлениям, реализация которых может к 2030 году превратить Узбекистан в региональный центр зелёной экономики и обеспечить привлечение дополнительных международных инвестиций в объёме 1,5 млрд долларов США ежегодно.


 

Список литературы

  1. United Nations (2015). Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development. Resolution A/RES/70/1. https://sdgs.un.org/2030agenda

  2. World Economic Forum (2020). The Future of Nature and Business: New Nature Economy Report II. Geneva: WEF.

  3. IRENA (2024). Renewable Energy Statistics 2024: Uzbekistan Country Profile. International Renewable Energy Agency. https://www.irena.org

  4. O'zbekiston Respublikasi Prezidentining PF-60-son Farmoni (2022-yil 1-mart). «O'zbekiston — 2030» strategiyasini tasdiqlash to'g'risida. Qonunchilik ma'lumotlari milliy bazasi. https://lex.uz

  5. O'zbekiston Respublikasi Prezidentining PQ-350-son qarori (2023-yil 28-avgust). «Yashil iqtisodiyotga o'tish konsepsiyasini tasdiqlash to'g'risida». https://lex.uz

  6. Coase, R. H. (1960). The problem of social cost. Journal of Law and Economics, 3, 1–44. https://doi.org/10.1086/466560

  7. Pearce, D., Markandya, A., & Barbier, E. B. (1989). Blueprint for a Green Economy. London: Earthscan Publications.

  8. Porter, M. E., & van der Linde, C. (1995). Toward a new conception of the environment-competitiveness relationship. Journal of Economic Perspectives, 9(4), 97–118.

  9. Stern, N. (2006). The Economics of Climate Change: The Stern Review. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511817434

  10. Acemoglu, D., Aghion, P., Bursztyn, L., & Hemous, D. (2012). The environment and directed technical change. American Economic Review, 102(1), 131–166.

  11. Pomfret, R. (2019). The Central Asian Economies in the Twenty-First Century. Princeton University Press.

  12. Tashmatov, A., & Umarov, H. (2022). Renewable energy potential and green transition pathways in Uzbekistan. Central Asian Journal of Economics, 5(2), 45–67.

  13. International Monetary Fund (2023). Uzbekistan: Climate Transition and Green Finance Assessment. IMF Country Report No. 23/284. https://www.imf.org

  14. World Bank (2024). Uzbekistan Green Economy Transition: Progress Report 2024. Washington DC: World Bank Group.

  15. Asian Development Bank (2023). Central Asia Regional Economic Cooperation: Green Finance Framework and Uzbekistan. Manila: ADB.

Об авторах

Огабек Кудратов
Ташкентский государственный экономический университет
Шахзод Бахромов
Ташкентский государственный экономический университет

Лицензия

Как цитировать

РАЗВИТИЕ ЗЕЛЁНОЙ ЭКОНОМИКИ В УЗБЕКИСТАНЕ: ИНТЕГРАЦИЯ ЭКОЛОГИЧЕСКОЙ УСТОЙЧИВОСТИ И ЭКОНОМИЧЕСКОЙ ЭФФЕКТИВНОСТИ. (2026). MMIT Proceedings. https://doi.org/10.61587/

Похожие статьи

Вы также можете начать расширеннвй поиск похожих статей для этой статьи.